Bloggers, Meggie Ammerlaan

MOE(der)gevoel

MOE(der)gevoel

Wat is ME/CVS? En gaat dat wel samen met het hebben van kinderen?


Ruim 12 jaar geleden kreeg ik na een lange zoektocht de diagnose ME/CVS. Voor velen niet bekend wat het is, maar ook niet dat ik het heb!

 


Moe
Veel en snel moe, ondanks veel slapen niet echt opknappen, bij te erge vermoeidheid griepachtige klachten, allemaal verschijnselen waar ik al een lange tijd last van had. Er werd bloed geprikt, allerlei zaken werden uitgesloten en daarmee werd de diagnose ME/CVS een feit. ME/CVS is ook wel bekend als het chronischevermoeidheidssyndroom. Op het oog en volgens de boeken ben ik een gezonde vrouw, maar toch met een soort ‘kinkje ergens in de kabel’.


Niet serieus genomen
Zelf heb ik jaren mijn ziekte niet serieus genomen. Ik bleef continue mijn grenzen verleggen, sprak er eigenlijk niet veel over met anderen en maakte keuzes veelal op wilskracht. Slechte dagen had ik zeker, ook momenten dat mijn lijf eigenlijk op was en ik een terugval had. Ik wilde (en wil) teveel
doen, overal bij zijn en eigenlijk niet toegeven dat er best veel dingen zijn die eigenlijk niet zo goed lukken. Of in ieder geval meer energie vragen van mij, dan het voor een ander zou zijn. Maar bovenal wil ik die stralende, vrolijke vrouw zijn (die ik absoluut ook ben)! Die combi is soms ingewikkelder dan het lijkt.

Behandeling
In de afgelopen jaren heb ik vaak gezocht naar mogelijkheden om over ME/CVS heen te komen of ermee om te gaan. Maar ME/CVS is nog steeds erg onbekend. En daarmee is een eenduidige behandeling nog niet gevonden. Vele vormen van behandelingen zijn bedacht, velen niet bewezen.
Voor iedere persoon met ME/CVS is er dan ook een andere manier om er op zijn of haar manier mee om te gaan en een zo energierijk mogelijk leven te hebben. Ik vond mijn weg om een soort van om te gaan met ME/CVS. Ik koos veel dingen op wilskracht, werd ondersteund door mijn man en koos vaak voor dat wat mijn hoofd had bedacht en niet zozeer wat
mijn lijf kon dragen. Maar hoe ging ik dit doen in de toekomst?


Moeder?
Al mijn hele leven had ik de wens om moeder te worden. Maar hoe ouder ik werd, des te meer ik ging twijfelen. Kon ik echt wel moeder zijn? Kon ik dat lichamelijk wel aan? Wat als ik een terugval had? Wat als ik een kind zou hebben die niet zou slapen? Maar vooral: zou ik wel echt kunnen
genieten van mijn kind? Al die gedachten zorgden er vaak voor dat ik bedacht dat het moederschap niet voor mij was weggelegd. Zeker op de momenten dat ik me niet goed voelde ervoer ik een bevestiging voor dat idee. Zie je nou? Als ik zo slecht ben kan ik toch niet voor een kind zorgen?
Vele tientallen gesprekken passeerden de revue. Allerlei opties werden bedacht, wat als dit, maar hoe dan als het dat. En eigenlijk was er maar 1 conclusie: ik wist het niet. Ik kon niet weten of ik het lichamelijk zou redden. Ik wist niet wat voor kind ik zou krijgen en wat voor zorg het nodig zou hebben (behalve de standaardzorg natuurlijk!). Maar ik wist een aantal dingen wel. Ik zou een  geweldige moeder worden, met zoveel liefde, geduld en humor. Ik zou het niet alleen doen, maar met een geweldige man. En we gingen zoeken naar een praktische oplossing dat ik momenten in de
week zou hebben dat ik kon opladen.

Een zoon!
We hakten de knoop, kregen een mooie zoon en wat ben ik blij dat we dit hebben gekozen. Wat brengt hij mij liefde, zoveel heerlijke momenten! Zijn handjes in mijn nek, samen genieten van de kleine dagelijkse suffe dingen, wandelen en de wereld ontdekken. Ik heb het geluk dat ik een
makkelijk kind heb die goed slaapt, eet en drinkt en eigenlijk altijd vrolijk is. Wat geeft dat ook een energie! Ook is mijn mindset van groot belang. Ik wil veel en graag, het helpt mij letterlijk verder.

Schaduw
Maar op de achtergrond voel ik een schaduw die mij vaak besluipt. Een enkele nacht niet goed slapen heeft een enorme impact. Een dag een klein mannetje die zijn draai niet kan vinden en aan het einde
van de dag is voor mij de koek meer dan op. Samen een ochtend naar de dierentuin en ik heb het middagslaapje net zo hard nodig als mijn zoon. De prijs die ik soms moet betalen is (te) hoog.

Mijzelf opvoeden
Echt goed mijn rust nemen en het vinden van een balans vind ik nog erg moeilijk. Net zo goed voor mijzelf zorgen als ik doe voor mijn zoon is wellicht de grootste uitdaging die mij te wachten staat. Maar gelukkig mag ik dat met net zoveel liefde leren te doen als ik leer te zorgen voor mijn zoon. Met vallen en opstaan, leren loslaten en vertrouwen. Maar vooral ook genieten van alle momenten die super gaan en de mijlpalen die (hoe klein ook) worden behaald. En als hij mij dan met zijn stralende ondeugende ogen aankijkt, ben ik de dankbaarste moeder die er is.
ME/CVS Stichting
Omdat ik als moeder best kan worstelen met mijn ziekte zet ik mij vanaf nu in voor moeders met

ME/CVS via de stichting.
Vooral voor meer bekendheid en (h)erkenning. Ik start met een column in
het blad MEdium die elk kwartaal verschijnt. De maand september 2019 is mijn debuut waarin ik met een interview word geïntroduceerd als nieuwe columniste voor het blad.

Super spannend, maar ik ben zo dankbaar dat ik woorden mag gaan geven aan deze groep vrouwen!

 

 

Tagged , , , , , , , , , , , , , ,

About Marielle

Ik werk nu alweer 2.5 jaar bij Relaxed Opvoeden. Een super leuk en jong bedrijf die volledig in de groei zit naar zoveel meer en met fantastische leuke mensen samenwerkt. Ik werk voornamelijk op kantoor, werk de mailboxen bij, mail mensen aan , schrijf blogs, regel interviews en werk online op de website en Facebookpagina.
View all posts by Marielle →

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *