Even voorstellen; mijn naam is Linda, getrouwd en trotse moeder van een koningskoppel. Een peuter dochter van 2,5 die sinds kort naar de peuterspeelzaal gaat en een zoon van net een jaar. Ik werk thuis als gastouder en we hebben met enige regelmaat een pleegkind in huis. Graag wil ik een aantal van mijn ervaringen en verwachtingen over het moederschap met jullie delen. 

Het mooiste dat er is
Het moederschap is een van de mooiste dingen die me is overkomen. Klinkt heel cliché, maar het is gewoon zo. Zelfs op de momenten dat je ze het liefste achter het behang plakt. Voordat de kinderen in het spel zijn kan je een verwachting maken van hoe het zou zijn. Voornemens maken van wat je wel / niet zou doen. Zekere vanwege de achtergrond als pedagoge had ik een heel lijstje van dingen die ik nooit zou doen of juist wel. Leuk, in theorie. In de praktijk pakt dat toch heel anders uit.
 
In het begin zijn het nog lieve baby’s die veel verzorging nodig hebben. Regelmatig een knuffel, veel slapen, voeding, schone luiers en het riedeltje begint weer opnieuw. Op een gegeven moment worden ze zelfstandiger en gaan ze de wereld ontdekken. In korte tijd leren ze heel veel vaardigheden waardoor het echte minimensjes worden. Helemaal als ze ook een eigen mening krijgen en alles ‘nee’ is of moet zoals zij het willen. Er zal ons in de toekomst vast nog veel meer te wachten staan.


In het begin zijn het nog lieve baby’s die veel verzorging nodig hebben. Regelmatig een knuffel, veel slapen, voeding, schone luiers en het riedeltje begint weer opnieuw. Op een gegeven moment worden ze zelfstandiger en gaan ze de wereld ontdekken. In korte tijd leren ze heel veel vaardigheden waardoor het echte minimensjes worden. Helemaal als ze ook een eigen mening krijgen en alles ‘nee’ is of moet zoals zij het willen. Er zal ons in de toekomst vast nog veel meer te wachten staan. 

Tijd voor mezelf 
Een voorbeeld van zo’n voornemen is dat ze overdag geen tv mochten kijken. Of dat jouw kinderen nooit in het midden van de supermarkt een keel open gaan zetten. Tja, je bent als moeder ook maar een mens. En zeker als je zoals ik een thuiswerkende moeder bent is het soms toch wel een echte uitkomst. Even rust zodat je je eigen dingetje kan doen. In principe draait het hele leven nu om de kinderen en het is goed daar soms even afstand van te nemen. Iets voor jezelf te hebben. In het begin deed ik veel vrijwilligerswerk buitenshuis, door het onregelmatige rooster van manlief werd dit erg lastig. Daarom ben ik nu heel erg blij met mijn blog (Mamaliefde). Dat is echt mijn uitlaatklep. En het is zo leuk om de reacties te lezen van mensen die in herkenbare situaties zitten, iets hebben aan je ideeën of je op een andere manier kan helpen. Dat stimuleert me om door te gaan en nog beter te worden. Na een klein jaartje bloggen krijg ik nu ook regelmatig uitnodigingen, zodat ik toch even op stap ga. 

Kinderwens 
Als klein meisje riep ik al dat mijn voorkeur uitging naar geadopteerde kinderen. Ik had een vriendin die moeder worden als ideaal had. Mij leek het wel wat, maar ik moest niet denken om te bevallen. En er waren al zoveel kinderen op de wereld. Dat is eigenlijk min of meer zo gebleven, totdat ik mijn man leerde kennen. Dan begint het toch wel te kriebelen. Het was ook gewoon duidelijk dat dat voor ons allebei een wens was. Tijdens de bruiloft kregen we er veel vragen over; wanneer de eerste zou komen. We hoopten dat dit niet te lang zou duren. Dat het gelijk tijdens de huwelijksreis al raak was hadden we echter nooit verwacht. We woonden in een krappe tweekamerwoning, waar gewoon echt geen ruimte was voor een ledikantje, commode etc. Het eerste wat we deden na de huwelijksreis is op zoek gaan naar een eigen koopwoning. Gelukkig hadden we binnen twee maanden alles rond. 

Ouder, gastouder én pleegouder 
Na de bevalling heb ik nog even gewerkt tot mijn contract niet verlengd wordt. Ik had mezelf nooit gezien als thuisblijfmoeder. Maar ja, de banen lagen (en liggen nog steeds) niet voor het oprapen. Helemaal niet als je onverwachts zwanger bent van de tweede. Daarom plan b; als gastouder aan de slag gaan in het werk gezet. Op het onregelmatige inkomen na, is dat toch wel erg fijn. Ik vind het heerlijk om lekker thuis te zijn met de kinderen en samen dingen te doen. Veel inspiratie haal ik van pinterest. Daar staan zoveel leuke ideetjes op, die ik op mijn beurt weer probeer te delen. Omdat ik toch thuis zat zijn we ook begonnen aan een pleegzorgtraject voor crisisopvang. In het begin was daar veel vraag naar, met de huidige veranderingen in de jeugdzorg is dat een stuk minder. Het is dus wachten tot er weer een kindje geplaatst wordt. 

Van die dagen… 
Je hebt soms van die dagen. Dat het buiten vreselijk weer is, en het in huis ook lijkt te stormen. Daar lijkt dan geen einde aan te komen. Om ‘gezellig’ naar buiten te gaan zit je dan niet te wachten. Maar de hele dag binnen zitten en te wachten tot alles afgebroken wordt is ook geen optie. Dat vind ik soms wel erg lastig. Vaak probeer ik ze dan even af te leiden met wat lekker eten en met een beetje geluk een extra lang slaapje. Ik vind het dan ook helemaal niet erg dat onze oudste dochter sinds kort naar de peuterspeelzaal gaat. Naast de voorbereiding op het naar school gaan, het sociale aspect en de vaardigheden die ze daar leren is het toch ook wel een beetje rust voor mij. 

Ook maar een mens 
Dat zijn dan ook dagen waarop ik enorm onzeker ben. Of ik het allemaal wel goed doe. Ik heb het beste voor met mijn kinderen, maar merk dat ik ook maar een mens ben. En daardoor dingen anders doe dan ik had gedacht ze zou doen. Dan vraag ik me af of ik de enige ben. Als je een beetje rondkijkt op instagram zie je van die perfect gestylede kinderen, foto’s van een interieur die zo overgenomen kunnen worden in een magazine en diy’s zoals haakwerkjes die er hier totaal niet op lijken. Gelukkig kan ik hier goed over praten met mijn man of anderen. En anders houdt ik mezelf voor dat de kinderen vrolijk en gelukkig zijn. Wat wil je nog meer? 

Vooral als ze met uitgestrekte armen op je af komen voor een knuffel, of net geleerd hebben om kusjes te geven. Dan smelt je gewoon, dat is zo genieten en vergeet je alle twijfels en zorgen. Nu maar hopen dat dat nog lang zo mag zijn.

Je kunt Linda haar blog vinden op www.mamaliefde.nl.

3 Replies to “Moeders aan het woord: Linda”

  1. Heb hem gewoon gemist in bloglovin, sorry. Wat leuk om terug te lezen. Ik ga een linkje achterlaten op mijn blog. Echt gaaf dat je op deze manier andere moeders aan het woord laat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *