ADHD en rommel, een goede match??
Als het al druk is in je hoofd, is het dan prettig als het een rommel in huis is? Als je niet weet waar alle spullen liggen, als je naar dingen moet zoeken? Het lijkt me duidelijk, dat is voor mensen met ADHD niet fijn. Ze zijn erbij gebaat als alles in huis een eigen plek heeft.
Ook voor kinderen met ADHD is het fijner als een huis opgeruimd is. Een goede vriendin van mij werkt met gezinnen die ondersteuning nodig hebben en ze vertelde mij over een jongetje van 9 die nog bij zijn moeder in bed sliep. Hij vertelde haar dat hij liever in zijn eigen bed zou slapen, maar dat dat niet kon omdat zijn bed helemaal vol met speelgoed lag. Toen hij zijn kamer liet zien, schrok ze van de enorme puinhoop. Er lagen zoveel spullen, ook speelgoed wat allang niet meer voor zijn leeftijd geschikt was. Uiteindelijk heeft ze geregeld dat de moeder hulp zou krijgen bij het opruimen van haar huis. De vrouw was heel erg blij met de geboden hulp. Ze wilde wel, maar ze had geen idee hoe ze het aan moest pakken.
Vaak bieden ouders zo veel mogelijk speelgoed aan, zodat het kind zich maar niet verveeld. Maar het is juist veel lastiger om een keuze te maken uit heel veel speelgoed, dan dat er een paar spulletjes staan waar je uit kunt kiezen. Het is handig om (bijvoorbeeld na een verjaardag) een deel van het speelgoed elders te bewaren en dan af en toe te wisselen zodat het voor het kind weer nieuw en spannend is.
Juist bij kinderen met ADHD is het belangrijk om structuur te bieden. Dus alles op een vaste plek, en opruimen op een vast moment op de dag. Je zou samen een opruimsessie kunnen houden en met je kind overleggen welke opbergplaats voor hem/haar het handigste of meest logische is. De kans is dan groter dat ze in het vervolg beter weten waar alles ligt. Labels op laadjes/bakken met daarop de inhoud vermeld zijn ook lekker overzichtelijk (als het kind al kan lezen, anders plaatjes). Hoe jonger je hiermee start, hoe makkelijker het voor het kind is. Jong geleerd, is oud gedaan… Je kunt er ook een spelletje van maken, wie de meeste spulletjes binnen een bepaalde tijd bij elkaar heeft gezocht etc. Wat ook goed werkt is steeds hetzelfde liedje zingen tijdens het opruimen. Bij mijn zoon op het kinderdagverblijf was het heel eenvoudig: ze zongen gewoon “opruimen, opruimen” en dan wisten de kinderen wat hen te doen stond. Hoe meer routine, hoe prettiger, zeker voor iemand met ADHD.
Voor volwassenen kan het fijn zijn een weekoverzicht te maken, met vaste taken op vaste dagen. Daarbij is het wel belangrijk dat het haalbaar is, anders laat je zo’n vervelend rooster al snel links liggen. Tegenwoordig is het ook heel handig met mobiele telefoons, je kunt dingen agenderen en van te voren een melding krijgen. Bijvoorbeeld wanneer het oud papier wordt opgehaald, wanneer de vuilnisbak voor aan de weg moet etc.
Bij een klant van mij met ADHD merk ik dat het voor haar lastig is om haar aandacht bij één taak te houden, ze is snel afgeleid. Ook vindt ze het lastig dingen te sorteren en op een handige manier op te bergen. Voor haar is het prettig om eerst samen met mij een goede en handige indeling te maken van de verschillende kamers en kasten, zodat ze een goede basis heeft waar ze mee verder kan.
Zou jij dat ook fijn vinden? Dan kan je contact met mij opnemen voor een gratis intakegesprek. Je kunt me bellen op 06-53252119 of mailen naar karin@opruimcoachkarin.nl. Of neem een kijkje op mijn website www.opruimcoachkarin.nl.
Opgeruimde groet, Karin
Ik heb zelf ouderdoms ADHD en mijn zoon heeft ADD-ADHD. Het zit in de familie, mijn vader had ADHD en mijn zus heeft ADD en haar dochter ook. Ik ruim het huis van mijn zoon op als hij teveel achterstand heeft om het zelf te doen. Ik doe dit als volgt. Ik ga opruimen en dan even achter mijn computer, ofwel iets doen of wel een videofilmpje kijken en dan ga ik weer verder. Ik mag van mezelf niet langer dan ca. 15 min achter de computer en ik heb wel een goed gevoel voor tijd. Mijn zoon heeft dit niet. Zonder de computer kan ik niet opruimen of ik moet een boek erbij hebben en dat vind ik veel lastiger om telkens weg te leggen en dan verder te gaan dan de computer. Ik kan met geen mogelijkheid uren op de huishouding concentreren, want ik vind dat te saai. Ik moet andere zaken erbij doen en dan lukt het wel. Mijn vader deed vroeger de hele huishouding als hij thuiskwam. Maar dat was na zijn werk. Mijn moeder kon het niet en had na zijn dood een huishoudelijke hulp. Mijn moeder had het syndroom van Asperger en kon details en hoofdzaken niet onderscheiden. Mijn zoon kan best zelf opruimen en schoonmaken, maar hij kan niet onthouden om zijn spullen gelijk op te bergen of rommel gelijk weg te gooien. Zodoende verloedert het teveel en dan ziet hij de structuur niet meer. Dat probleem heb ik niet. Ik moet gewoon andere activiteiten er tussendoor doen anders breng ik het niet op. Ik doe in mijn eigen appartement ook deelactiviteiten. Bijvoorbeeld ik doe de planten en dan niet iets anders. Of de was en dan niet iets anders. In mijn eigen appartement is het moeilijker dan bij zoon omdat ik dan emotioneel betrokken ben bij het opruimen. Bij mijn zoon doe ik het voor mijn kind en dat motiveert heel erg. Misschien hebben anderen iets aan mijn ervaringen.