Moeders aan het woord!

Moeders aan het woord: Joyce

Mijn naam is Joyce, ik ben 26 lentes jong en woon in het midden van het land. Ik ben de geregistreerd partner van Joost. Al klinkt het beter als ik gewoon zeg dat ik zijn vrouw ben. En samen zijn wij de ouders van Luuk. Luuk is geboren in maart 2014. Ik werk als gastouder, fotograaf, maak en verkoop foto-sieraden en ik blog fanatiek op MamaKletst. Ik ben dus een bezig bijtje.

Eigenlijk heb ik altijd al geweten dat ik kinderen wilde. Als kind was ik altijd de oudste van alle kinderen en werd ik al snel de oppas van al die lieve schatjes om ons heen. Het moederen zat al vroeg in me en ik was er al snel over uit dat ik jong moeder wilde worden. Dit is deels gelukt. Op mijn 25e werd ik zwanger en werd Luuk geboren. Dit is niet super jong, maar ik ben pas halverwege de 20 en dat vind ik erg fijn.

Tijdens de zwangerschap begonnen de zorgen al snel. Ik kreeg last van een heftige bekkeninstabiliteit, was 24 weken lang kotsmisselijk en daardoor kon ik niet heel veel meer. Toen ook mijn bloeddruk nog te hoog werd en ik daarnaast te horen kreeg dat ik zwangerschapsdiabetes bleek te hebben, was het hek helemaal van de dam. Ik wilde me natuurlijk voorbereiden op het moederschap, genieten van het zwanger zijn en me
bezighouden met het klaarmaken van alle spullen voor de baby. Maar dit liep anders. Uiteindelijk werd ik met 37 weken ingeleid omdat mijn lichaam aangaf er helemaal klaar mee te zijn. Ik kreeg een zwangerschapsvergiftiging en na een zware bevalling beviel ik van een kerngezonde zoon.Joyce

Het moederschap vind ik fantastisch en ook erg pittig. Het feit dat ik 24 uur per dag en 7 dagen per week verantwoordelijk ben voor zo’n klein hummeltje had ik me stiekem anders voorgesteld. Hoe ik me het had voorgesteld weet ik eigenlijk niet meer. Wel makkelijker. Ook al heb ik veel ervaring in het werken met (kleine) kinderen. Ik had me nooit gerealiseerd dat je met een baby zoveel pittige fases hebt. Die zijn ook voor een baby lastig. Het is natuurlijk niet niets om veel meer te willen dan je lichaampje kan. Luuk uit zijn frustraties door te huilen en daar heb ik soms wel eens moeite mee.

Aan de andere kant vind ik het prachtig. Ik geniet met volle teugen van zijn gelach, het kletsen dat hij op zijn manier doet en het dansen op de muziek. Luuk is gek op muziek en dat is niet gek met zulke ouders. Het is bij ons nooit stil in huis, dus we dansen wat af met elkaar.

Ik vind het lastig om soms wat tijd voor mezelf in te plannen, maar wat wil je met een eigen zaak en heel veel hobby’s. Soms moet ik mezelf echt even de deur uit schoppen om me te beseffen dat ik ook nog gewoon Joyce ben. En niet alleen maar mama. Want hoe gek het ook klinkt; als ik thuis ben met Luuk heb ik vaak de behoefte aan tijd voor mezelf, maar zodra ik weg ben, mis ik hem alweer verschrikkelijk. Al klinkt dat waarschijnlijk ook wel weer bekend voor veel moeders.

Ik denk dat niemand je echt goed kan voorbereiden op het moederschap. Je groeit er vanzelf in zodra je zwanger bent en daarna moeder bent. Het is niet altijd rozengeur en maneschijn, maar het is wel het allermooiste op de wereld. Een kleine hummel die in je buik gegroeid is en afhankelijk is van jou, is echt het mooiste dat er is. En ik kan het iedereen aanraden!

5 thoughts on “Moeders aan het woord: Joyce

  1. “Het moederschap vind ik fantastisch en ook erg pittig.” Je verwoordt precies het gevoel dat ik in de eerste chaotische weken had!

    En “Want hoe gek het ook klinkt; als ik thuis ben met [Ivar] heb ik vaak de behoefte aan tijd voor mezelf, maar zodra ik weg ben, mis ik hem alweer verschrikkelijk.” That’s me!

    Je hebt naar mijn inzien mooi onder woorden gebracht wat de gemengde gevoelens van een moeder kunnen zijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *