Geloof jij in iets beters voor je kind?

Ach, bij mij valt het allemaal nog wel mee. We hebben ons aangepast en volgen de maatregelen op. We zijn gezond en mogen niet klagen. We hebben ons werk en natuurlijk komt het ‘leraar spelen’ voor onze kinderen om de hoek kijken, wat niet altijd gemakkelijk is, maar het lukt wel. We hebben een modus gevonden, die werkt.

In de praktijk zullen er vele mensen zijn, die zich hierin herkennen. Ze horen de tragische verhalen aan en zien hoe anderen zich wel, te weinig of niet aanpassen aan de maatregelen die momenteel gelden i.v.m. het coronavirus COVID-19. Het doet iets met hen, maar ze kunnen er ook wel mee leven.

Ooit bagatelliseerde ik mijn eigen leven.  Maakte de ervaringen van mijn leven ondergeschikt aan de ervaringen van anderen, waardoor ik tegelijkertijd het leven van anderen belangrijker maakte dan die van mij. De gevoelens van mezelf voelde ik niet of drukte ik (onbewust) weg. Ik trok me terug en hield me koest. Niemand had er last van, toch?

Wanneer en waaraan merkte ik op dat mijn kinderen er last van hadden?

Er waren genoeg signalen, die iets anders te vertellen hadden. De signalen van onze kinderen had ik gewoon niet door. Ik denderde maar door en ging totaal voorbij aan hen, mezelf. Ik dacht dat het allemaal wel goed ging, maar achteraf kan ik zeggen dat dit onzin was.

Mijn kinderen zaten beiden op de basisschool en worstelden met hun leven. De verandering van het onbevangen kind zijn, veranderde in het ‘echte’ leven. Het leven werd een stuk serieuzer en tegelijkertijd kwamen er vele beren op de weg. Ik dacht dat leraren mijn kinderen niet gaven wat ze nodig hadden. De hulpmiddelen die de leraren gebruikte om de leerlingen te begeleiden en hen het beste te geven wat ze verder zou kunnen helpen, was onvoldoende of ontbrak, in mijn ogen.

Wat ik wél kon zien, was dat ánderen het leven van mijn kinderen bagatelliseerden. In mijn werk, als leraar op de basisschool, WIST ik, dat er meer mogelijk was dan men tot dan toe deed. Ik geloofde dat we voorbij konden gaan aan de problemen waar we op dat moment tegenaan liepen met onze kinderen. Door mijn ervaringen in mijn werk als leraar op een basisschool, nam ik geen genoegen met minder.

Kinderen WILLEN dat we gelukkig zijn.

Als ik eerlijk naar mezelf had gekeken, in die tijd, en geweten had wat ik nu weet, dan fluisterden mijn kinderen mij VEEL toe. Zij doen dat echter op een manier, die ik toen nog niet kon begrijpen en verstaan.

Iedere ochtend leek het ochtendritueel met de kinderen een gevecht, alvorens ik klaar was om de dag te beginnen. Als ze uit school kwamen en weinig puf hadden om nog wat te ondernemen. De moeite die ze hadden met leren, contact met kennissen en bekenden, bang om het verkeerd of fout te doen, lastig konden inslapen, veel moeite hadden met het loslaten van de dag, boosheid, frustraties en verdriet, etc.

Wat voor signalen geven kinderen aan ons?

Mijn kinderen, thuis en op mijn werk, gaven vele signalen aan mij door, waar ik blind voor was. Ja, ik had momenten van een machteloos en hulpeloos gevoel. Ja, ik had last van schaamte- of schuldgevoelens én van faalangst. Toch stond ik mezelf niet toe om meer te vragen van het leven dan ik gewend was.

Met het gedrag, de emoties en de ontwikkeling van kinderen willen zij ons duidelijk maken, wat er in ons innerlijk leven speelt. De kindertolk vertaling is zo rakend, dat dit voorbij gaat aan alle oplossingen die je vooraf had kunnen bedenken…

Na een burn-out, waar ik onverwerkt verdriet heb kunnen verwerken, was ik in staat om te zien én ervaren dat het leven mooier is, als je toelaat dat het kan. Dit heeft ervoor gezorgd dat ik de afgelopen 10 jaar, stap voor stap, meer geluk heb kunnen toelaten, door bereid te zijn in mezelf te investeren.

Hoe je concreet aan de slag kunt om het leven van je kind te verbeteren?

Meer tijd voor mezelf én hulp aanvaarden om erachter te komen waarmee ík aan de slag kon om het leven van onze kinderen te verbeteren. Er zijn vele kindertolken in Nederland, die voor je kunnen vertalen wat je kind jou wilt vertellen met zijn of haar gedrag, etc. Kijk gerust op de website van PresentChild.com.

De eerste stap is om jezelf te geven wat je nodig hebt en wat ook beter is voor je kind, je partner én tegelijkertijd bijdraagt aan de mensen om je heen. Dan heb ik het NIET over afleidingen als veelvuldig (internet)shoppen, social media, netflixen, alcohol, drugs, enz. Dan heb ik het over je hart volgen waar jijzelf én de mensen om je heen ook beter van worden als je dát doet.

Een stap in de juiste richting waarbij het voor een ieder een écht goed gevoel geeft. Wil je wat meer concrete tips en handvaten? Download het gratis E-book ‘de liefdevolle ouder’ via www.grootgelukkindercoaching.nl , waar overvloedig veel informatie en inspiratie is te lezen.

Als je écht eerlijk bent tegen jezelf en je ALLES zou kunnen kiezen. Wat zou jij dan meer willen gaan doen? Waar word jij blij van?

Geniet van de kleine dingen die je kunt doen en ga stapje voor stapje op je doel af. Ik vraag je niet om onverantwoorde keuzes te maken, die anderen kunnen schaden. Dat lijkt mij voor je omgeving niet de meest juiste oplossing. Dat is a-relaxed, toch?   

Wat is haalbaar, waaraan zou jij wat meer aandacht willen besteden? Bekijk aan het einde van de dag wat er is gelukt. Waar je aandacht op richt, groeit. Wat wil jij laten groeien?

Liefs Lisa

Kindertolk® en coach van Groot Geluk Kindercoaching, die de ouder helpt het kind zelf te begeleiden naar geluk.

P.s. Je kind WIL dat jij gelukkig bent. Hoe? Schrijf je in voor een GRATIS E-book. Ga naar de website: www.grootgelukkindercoaching.nl

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *